برگهٔ پیگیری سفارش مزون؛ از پرو اول تا تحویل

روی تخته نوشته شده «کت سرمه‌ای: در مرحلهٔ پرو». از همین جمله نمی‌شود فهمید آیا مشتری باید دوباره بیاید، خیاط باید آستین را اصلاح کند یا مدیر مزون منتظر تأیید پارچه است. وضعیت، نام یک مرحله را دارد اما معلوم نیست فردا صبح چه کسی باید چه کاری انجام دهد.

برگهٔ سفارش با پروندهٔ مشتری فرق دارد. برای هر لباس یا مجموعه‌ای که جداگانه تحویل می‌شود، یک شناسه و یک اقدام بعدی مشخص کنید. یک مشتری ممکن است کت را این هفته و شلوار را هفتهٔ بعد تحویل بگیرد.

برگهٔ آمادهٔ کپی

فیلدمقدار
شناسهٔ سفارش / مشتری / لباس…
مرحلهٔ فعلی و آخرین تصمیم ثبت‌شده…
اقدام بعدی، با فعل روشن…
مسئول اقدام / موعد…
مانع یا تأیید لازم…
نتیجه و زمان بستن این اقدام…
اقدام بعدی پس از بستن…

نمونهٔ اصلاح آستین

بعد از پرو اول: سفارش J-07، کت سرمه‌ای. تصمیم: کوتاهی آستین راست طبق علامت سوزن بررسی شود؛ قد آستین چپ تأیید شده است. اقدام بعدی: «خیاط، اصلاح را ابتدا کوک بزند.» موعد: پیش از پرو دوم. مانع تحویل: «تأیید مشتری پس از دیدن هر دو آستین کنار هم.»

بعد از پرو دوم: مشتری طول جدید را تأیید می‌کند. ردیف قبلی پاک نمی‌شود. اقدام تازه به مسئول تکمیل می‌رسد: «دوخت نهایی و کنترل هر دو سرآستین.» در این لحظه وضعیت «آمادهٔ تحویل» هنوز زود است؛ تأیید مشتری و تمام‌شدن کارگاه دو اتفاق جدا هستند.

صبح کارگاه از کدام ستون شروع شود؟

فهرست امروز را بر اساس اقدام، مسئول و موعد بخوانید، نه بر اساس اسم مشتری. برای کار منتظر مشتری نیز یک مسئول داخلی تعیین کنید: چه کسی و چه زمانی پیگیری می‌کند؟ اگر مشتری پاسخ نداد، سفارش نباید میان «در حال پرو» و «آماده» معلق بماند.

آخر هفته سه سفارش باز را تصادفی انتخاب کنید. بدون توضیح شفاهی، همکار شیفت بعد باید بتواند بگوید: «چه کاری انجام شده؟ چه کاری باقی مانده؟ چه چیزی مانع تحویل است؟» اگر پاسخ دو نفر متفاوت است، به‌جای اضافه‌کردن وضعیت‌های بیشتر، تعریف «تمام‌شدن» همان مرحله را روشن کنید.

قدم بعدی