نشانه جغرافیایی چیست؟

0 926

نشانه جغرافیایی

نشانه جغرافیایی نشانهای است که مبدأ کالائی را به قلمرو منطقه یا ناحیه ای از کشور منتسب می سازد، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت، شهرت یا سایر خصوصیات کالا اساسا قابل انتساب به مبدأ جغرافیایی آن باشد. کالا، یعنی هر گونه محصول طبیعی و کشاورزی و یا فرآورده های آن با صنایع دستی و یا تولیدات صنعتی.

نشانه جغرافیایی چه حقوقی را فراهم می آورد؟

حقوق ناشی از نشانه جغرافیایی، مالکین آن را قادر میسازد تا از استفاده نشانه جغرافیایی توسط اشخاص ثالث که محصول آنها با استانداردهای مناسب تطابق ندارد،| جلوگیری به عمل آورند. برای مثال، در حوزه های قضایی که نشان جغرافیایی دارجیلینگ (Darjeeling) مورد حمایت واقع شده است، تولید کنندگان چای دارجیلینگ میتوانند از استفاده کلمه دارجیلینگ (Darjeeling) برای چایی که در منطقه آنها کشت نشده و یا مطابق استانداردهای لازم تولید نشده است، جلوگیری کنند.

نشانه جغرافیایی برای چه محصولاتی می تواند مورد استفاده واقع شود؟

نشانه جغرافیایی معمولا برای محصولات طبیعی و کشاورزی و یا فرآورده های آنها یا صنایع دستی و یا تولیدات صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.

تفاوت بین نشانه جغرافیایی و علامت تجاری چیست؟

نشانه های جغرافیایی (GI) معرف محصول نشات گرفته از یک محل خاص هستند. در مقابل، یک علامت تجاری معرفی کالا یا خدمات نشات گرفته از یک شرکت خاص است.
علامت تجاری اغلب شامل یک نشان تخیلی یا دلخواه است. در مقابل نامی که به عنوان یک نشانه جغرافیایی مورد استفاده قرار می گیرد، معمولا نام یک منطقه جغرافیایی است.

در نهایت، یک علامت تجاری را می توان به هر کسی در هر نقطه از جهان اعطا کرد یا مجوز استفاده از آن را داد، زیرا به یک شرکت خاص مرتبط است و نه به یک مکان خاص. در مقابل، اG می تواند توسط هر فردی که محصول را طبق استانداردهای مشخص تولید می کند، در ناحیه مبدا مورد استفاده قرار گیرد، اما به دلیل ارتباط آن با محل مبدا، نمی تواند به شخص دیگری که خارج از آن محل بوده و یا به گروه تولید کنندگان قانونی و مجاز تعلق ندارد، اختصاص داده شده یا مجوز استفاده از آن واگذار گردد.

نشانه های جغرافیایی چگونه مورد حمایت قرار می گیرند؟

سه روش اصلی برای حمایت از نشانه های جغرافیایی وجود دارد:

  1.  نظامهای به اصطلاح منحصربه فرد (یعنی نظام های خاص حمایت)
  2. استفاده از علائم تجاری جمعی یا تصدیقی
  3. روش های تمرکز بر شیوه های کسب و کار، از جمله رویه های اداری تایید محصول

قوانین حمایت از نشانه های جغرافیایی:

در بعد بین المللی، کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی مصوب ۱۸۸۳، معاهده مادرید به منظور جلوگیری از نصب نشانه های غیر واقعی یا فریبنده منبع بر روی کالاها مصوب ۱۸۹۱، معاهده لیسبون برای حمایت از اسامی مبدا و ثبت بین المللی آنها مصوب ۱۹۵۸. سند ژنو معاهده لیسبون ۲۰۱۵ (این معاهده هنوز اجرایی نشده است) و معاهده تریپس مصوب ۱۹۹۴ (تحت نظارت سازمان جهانی تجارت) نشانه های جغرافیایی را مورد حمایت قرار می دهند.

در بعد ملی، قانون حمایت از نشانه های جغرافیایی مصوب ۱۳۸۳ مجلس شورای اسلامی و آیین نامه اجرایی آن را می توان نام برد.

لازم به ذکر است که جمهوری اسلامی ایران، در سال ۱۳۳۷ به کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، در سال ۱۳۸۲ به معاهده مادرید به منظور جلوگیری از نصب نشانه های غیر واقعی یا فریبنده منبع بر روی کالاها و در سال ۱۳۸۳ به معاهده لیسبون برای حمایت از اسامی مبدا و ثبت بین المللی آنها ملحق شده است.

مدت حمایت از نشانه جغرافیایی چقدر است؟

در بسیاری از قوانین خاص، ثبت نشانه های جغرافیایی تابع یک دوره خاص اعتبار نیست به این به معنی که حمایت از نشانه جغرافیایی ثبت شده به قوت خود باقی خواهد ماند مگر اینکه ثبت آن لغو شود.

چه کسی می تواند از یک نشانه جغرافیایی حمایت شده استفاده کند؟

حق استفاده از یک نشانه جغرافیایی حمایت شده متعلق به تولید کنندگان در منطقه جغرافیایی تعریف شده است که با شرایط خاص تولید محصول مطابقت دارند.

حمایت از نشانه جغرافیایی چه مزایایی برای کسب و کار دارد؟

حمایت از یک نشانه جغرافیایی (G1)، کسانی را که حق استفاده از نشانه را دارند، قادر می سازد تا بر علیه دیگران که از آن بدون اجازه استفاده می کنند و از شهرت آن بهره مند می شوند، اقدام کنند.

حمایت از نشانه جغرافیایی همچنین راهی برای جلوگیری از ثبت نشانه به عنوان یک علامت تجاری توسط شخص ثالث و محدود کردن خطر تبدیل شدن نشانه به یک اسم عام است.

به طور کلی، نشانه های جغرافیایی که توسط مدیریت تجاری جامع، پشتیبانی می شوند، می توانند موارد زیر را بوجود بیاورند:

  • مزیت رقابتی
  • ارزش افزوده بیشتر به یک محصول
  • افزایش فرصت های صادراتی
  • نام تجاری تقویت شده

وضعیت و تعداد نشانه های جغرافیایی ثبت شده در ایران در ابعاد ملی و بین المللی:

قدمت تاریخی، تنوع آب و هوایی، تنوع قومی و موقعیت در ایران موجب شده است که از لحاظ صنایع دستی، محصولات کشاورزی و فرآورده های جانبی و همچنین منابع ژنتیک بسیار غنی باشد و این برای مردم ما فرصت منحصر به فردی ایجاد می کند که کشورمان بتواند به یکی از مراکز تولید، فرآوری و صادرات این محصولات تبدیل گردد. لذا باید ضمن ایجاد بسترهای حقوقی لازم یاد بگیریم که چگونه از ظرفیت های حقوق مالکیت معنوی جهت ثبت و حمایت از نشانه های جغرافیایی در ابعاد ملی و بین المللی حداکثر استفاده را ببریم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.